Wie bedankjes opstuurt, betaalt vaak meer aan porto dan aan het bedankje zelf. De dikte bepaalt dat: blijf onder 3,2 cm en het gaat als brievenbuspakje, daarboven wordt het een pakket. Kies dus iets plats dat niet breekt of lekt, en stuur het samen met het geboortekaartje.
Wie krijgt er iets per post
Familie die te ver weg woont, mensen die ziek waren, collega's van een vorige baan, en iedereen die een cadeau stuurde zonder langs te komen. Bij elkaar is dat vaak 10 tot 20% van je lijst.
Het is meteen de groep die het meest waardeert dat je eraan dacht, juist omdat ze er niet bij konden zijn. Stuur het samen met het geboortekaartje, dan is het een verzending in plaats van twee.
De brievenbusmaat bepaalt de prijs
Het verschil tussen een brievenbuspakje en een pakket is aanzienlijk, en dat hangt vooral af van de dikte. Blijf je onder 3,2 cm dikte, dan gaat het door de bus en betaal je het lage tarief.
Daarom is de vorm van je bedankje ineens belangrijk. Een plat zakje met dropjes of een zaadkaartje gaat probleemloos; een doosje met een strik erop niet. Wie veel verstuurt, kiest daarom iets plats, of maakt een aparte platte versie voor de post.
De maten waar het om draait
Dit is de enige plek in het hele onderwerp waar harde getallen bestaan, en ze zijn de moeite waard om te kennen. Een brievenbuspakje van PostNL mag maximaal 38 × 26,5 × 3,2 cm meten en niet zwaarder zijn dan 2 kg. Diezelfde maximumafmeting geldt voor een brief die je met postzegels frankeert.
Het aantal postzegels hangt aan het gewicht. Tot 20 g is één postzegel genoeg. Tussen 20 en 50 g heb je er twee nodig. Tussen 50 en 350 g gaat het om drie postzegels plus een aanvulling, en tussen 350 g en 2 kg gebruik je een XL-postzegel. Een kaartje met een plat zakje snoepgoed blijft in de praktijk ruim onder de 50 g, dus twee zegels dekken bijna altijd de lading.
De tarieven zelf veranderen elk jaar, meestal per 1 januari, dus een bedrag noemen heeft weinig zin — kijk vlak voor het versturen wat een postzegel en een brievenbuspakje op dat moment kosten. De maten en de gewichtsklassen liggen wél al jaren vast, en dat is precies het deel waar je je verpakking op afstemt.
Meet het voordat je vijftig zakjes koopt
De grens van 3,2 cm klinkt ruim en is het niet. Een zakje met dropjes is zelf een centimeter dik, maar de knoop van het lint en het kaartje dat eroverheen steekt doen er samen zo nog een centimeter bij. Wie het pakketje daarna in een luchtkussenenvelop stopt, zit er al overheen.
Doe daarom één keer een proef voordat je inkoopt. Leg een gevuld zakje op tafel, leg er een liniaal naast en meet het dikste punt — dat is bijna altijd de knoop, niet de inhoud. Weeg het meteen mee op een keukenweegschaal, want daarmee weet je hoeveel postzegels erop moeten.
Zit je er net boven, dan zijn er twee oplossingen die niets kosten. Plak het lint plat in plaats van het te knopen, of maak een aparte, dunnere versie voor de post: hetzelfde snoepgoed in een plat zakje zonder strik, met het kaartje ernaast in plaats van eraan. Dat scheelt vaak precies de centimeter die het verschil maakt tussen een brievenbuspakje en een pakket.
Wat goed verstuurt
Suikerbonen, dropjes, thee, zaadpapier en een kaarsje overleven de postbezorging zonder problemen. Ze zijn licht, ze breken niet en ze lekken niet.
Wat je beter niet verstuurt: chocolade in de zomer, potjes honing of jam (zwaar en breekbaar), en alles wat vocht bevat. Een gebroken potje neemt de kaart die ernaast zit meteen mee.
Verpakken zodat het heel aankomt
Een gewone envelop is te dun: die scheurt bij de sorteermachine zodra er iets hards in zit. Gebruik een kartonnen envelop of een luchtkussenenvelop, en zet het bedankje vast met een stukje tape zodat het niet heen en weer schuift.
Schrijf het adres met de hand of print een etiket, maar plak nooit iets over de streepjescode heen. En doe het kaartje in een apart hoesje als het bedankje kan lekken of kleuren.
Wat de porto met je begroting doet
Reken op enkele euro's per brievenbuspakje en het dubbele voor een pakket. Bij 15 verzendingen praat je al gauw over enkele tientjes tot ruim € 100 alleen aan porto.
Dat is meestal meer dan de bedankjes zelf kosten, en het is de post die in de begroting het vaakst vergeten wordt. In budget per gast staat hoe dat zich verhoudt tot de rest.
Alles in een keer versturen
Verzamel de adressen voordat je begint en verstuur alles op dezelfde dag. Dat scheelt ritten naar het postpunt en voorkomt dat de laatste vijf blijven liggen tot het te laat voelt.
Maak een lijstje en streep af. Het klinkt overdreven, maar in de eerste weken na een geboorte is dit precies het soort taak dat half blijft liggen omdat er steeds iets tussenkomt.
Naar het buitenland
Buiten de EU gelden douaneregels, ook voor iets kleins. Levensmiddelen mogen vaak niet of alleen met een verklaring, en dan is een niet-eetbaar bedankje handiger: zaadpapier mag echter ook lang niet overal in.
Voor familie in bijvoorbeeld Amerika of Australië is een kaart met een foto meestal de verstandigste keuze. Dat komt aan, kost weinig en levert geen gedoe bij de douane op.
Wanneer je beter alleen een kaart stuurt
Niet elk bedankje hoort de post in. Chocolade in juli komt als een plak aan, potjes honing zijn zwaar en breken, en alles wat vocht bevat kan de kaart ernaast onbruikbaar maken.
In die gevallen is een kaart met een handgeschreven regel een betere keuze dan een bedankje dat beschadigd aankomt. Wie het gebaar toch wil maken, kan het zakje bewaren tot de eerstvolgende keer dat je die persoon ziet — bij familie op afstand is dat vaak binnen een paar maanden, en dan is het meteen persoonlijker.
Voor de tekst op zo'n kaart hoef je niets te bedenken; zie voorbeeldteksten voor een bedankkaartje. Eén zin over het cadeau dat je kreeg doet meer dan een zakje dropjes dat de reis niet overleefde.
